Aanmeldingen LinkedIn nemen toe door crisis


Sinds in september de kredietcrisis in volle hevigheid is losgebarsten is het aantal aanmeldingen voor LinkedIn met 25% toegenomen. Directeur Kevin Ayres van de zakelijke netwerksite vindt dat niet verwonderlijk. In gesprek The Gaurdian zegt hij dat het belang van netwerken in economisch onzekere tijden groter is dan in voorspoedige tijden.

Elke veertien dagen worden 1 miljoen nieuwe gebruikers geregistreerd. In het voorjaar en de zomer werd zulke groei in een maand tijd gerealiseerd. De netwerksite heeft volgens eigen zeggen wereldwijd 30 miljoen leden. Daaronder zijn 7 miljoen Europeanen. Behalve een toename van het aantal aanmeldingen constateert Ayres ook dat bestaande leden actiever zijn geworden. In de afgelopen twee maanden werden onderling 15% meer uitnodigingen verstuurd.

Bron(nen): De Telegraaf (29-10-2008; p. 25; Full Text)

Australië heeft de primeur…

De primeur om als eerste Westerse land een internetfilter in te stellen om de inwoners (officiële lezing: kinderen) te Photo of Senator Stephen Conroybeschermen tegen internet content dat niet geschikt wordt bevonden voor hen. Australië heeft tenslotte een ‘internet-minister’, Senator Stephen Conroy, Minister for Broadband, Communications and the Digital Economy. En zoals dat dan gaat, moet een minister natuurlijk wel verschil maken (lees: macht hebben). Welke websites en trefwoorden geblokkeerd moeten worden, bepaalt de Australian Communications and Media Authority (ACMA).
Bron: NRC Handelsblad

Een wereldwijde tendens is merkbaar van toenemende overheidsinvloed in het bedrijfsleven en dagelijks leven van de burger. Het begon me al op te vallen tijdens de ver-Balkenendisering van Nederland, ook wel vertrutting of betutteling genoemd, en is natuurlijk de laatste tijd uitermate goed zichtbaar door de overheidsinmenging in de vrije marktwerking die als gevolg van de financiële crisis stukloopt.

Natuurlijk is het een taak van de overheid om burgers te beschermen, en dan met name kinderen, maar laat mensen hier vooral eigen verantwoordelijkheid in nemen. Voor kinderen zullen ouders en andere volwassenen hier een belangrijke taak in hebben. Internet is ondertussen deel van het dagelijks leven, en maakt deel uit van de wereld. Zeker voor onze kinderen. Leren hoe internet te gebruiken, wat de gevaren zijn en hoe hiermee om te gaan is een taak voor de opvoeders. Dom houden door de overheid is niet de oplossing. Een groot haaiennet spannen om je land om ‘gevaarlijke invloeden’ buiten te houden werkt gewoon niet wat het internet betreft. Ik merk het al te vaak op mijn werk, waar een filtersysteem de simpelste en ongevaarlijkste sites weet te blokkeren. Als ik bijvoorbeeld op een site van een Nederlandse omroep contactgegevens op wil zoeken, wordt ik al tegengehouden. Een grote persoonlijke frustratie, die ik niet graag op nationale schaal zou willen zien ontstaan. Daarnaast zijn er altijd manieren om dergelijke systemen te omzeilen (zie ook: http://mediapsychologie.nl/2007/10/17/internet-censuur/), en het wordt juist een uitdaging om dat dan ook te gaan doen.

Een taak voor de overheid kan zeker wel liggen in onderwijzen en ondersteunen van goed internet gebruik. In Nederland hebben we hier een goed initiatief voor, “Mediawijsheid“. Zo maken we de verboden vruchten minder aantrekkelijk – door ze niet te verbieden…

Beurzen omlaag, kijkcijfers omhoog?

Gisteravond weer een ‘extra nieuwsuitzending’ over de financiële crisis, aangekondigd tijdens het kijken naar de reguliere tv programmering. Een opmerking van mijn vrouw zette me aan het denken: “Alweer? Wat is er nu weer aan de hand? Het lijkt wel of ze dit doen om extra kijkers te trekken…” Tsja, het zou zo maar kunnen…

De media spint garen bij de situatie die zich momenteel ontvouwt op de financiële markten. Op de radio hoorde ik presentatoren zich al uitspreken over wat de dag van morgen nu weer zou brengen… Het lijkt een soort ramptoerisme, waarbij mensen reikhalzend uitkijken naar de volgende schokgolf die de financiële crisis met zich mee brengt.

Het woord ‘crisis’ heeft in de dagelijkse spraak een negatieve lading. Van oorsprong is de term echter neutraal. Etymologisch komt het voort uit het (oud)Griekse werkwoord κρινομαι (‘krinomai’) met de betekenissen (1) scheiden; schiften (2) onderscheiden (3) beslissen; beslechten (4) richten; oordelen. Zo bezien, is een crisis een ‘moment van de waarheid‘, waarop een beslissing moet worden genomen die van grote invloed is op de toekomst. (bron: Wikipedia)

Het is een spannende en interessante tijd waarin we leven, zeker de laatste maanden. Waar we voor moeten waken is dat onze behoefte aan sensatie, gevoed door de media, niet uitmondt in massahysterie. Hopelijk kan de wereld de huidige crisis accepteren als een wellicht onprettige, maar wel noodzakelijke reality check. En geeft dit ons de nodige drijfveren geeft om nieuwe, inventieve manieren te vinden om optimaal te leven, werken en te ondernemen!

Pessisme is niet nodig, realisme wel.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.