Artikel in Metro: Waarom is asocialiteit zo succesvol?

Onlangs ben ik door Elles Verheijen van Metro geinterviewd over asociaal gedrag in de media, naar aanleiding van de release van de New Kids film

 Waarom is asocialiteit zo succesvol?

  Asociale figuren doen het goed op televisie en het witte doek. In 1986 waren er al de Flodders die iedereen   shockeerden met hun gro­ve taalgebruik en ordinaire uiterlijk. Daarna volgden onder an­dere de Tokkies, Oh Oh Cherso en momenteel natuurlijk New Kids. De film New Kids Turbo heeft in het openingsweekend al bijna anderhalf miljoen euro op­gebracht.

De Brabantse mannen vechten, schelden en zuipen erop los, maar waarom is dat nou zo grappig?

Hier de link: http://www.metronieuws.nl/entertainment/waarom-is-asocialiteit-zo-succesvol/SrZjln!AA9h85PwTSAh/

En vast een paar soundbites:
” Volgens mediapsycholoog William Rice is die tegenstrijdigheid [tussen echte leven en gemedieerd] te verklaren doordat televisie als medium een veilige afstand creëert. “Er zijn geen gevolgen voor de kijker, maar die is wel nieuwsgierig naar andere subculturen”

“Worden we dan zelf ook asociaal door het kijken naar dergelijke programma’s? Rice denkt van niet. “We zullen het gedrag niet direct kopiëren, maar er kan wel verharding optreden.” We worden dus steeds minder gevoelig voor asociaal gedrag.”

“Wat als asociaal wordt be­stempeld, verandert mee met de heersende normen in de maatschappij en is daarom telkens weer anders.”

En nu maar wachten wat de opvolger van Big Brother (Endemol/SBS) ons zal gaan brengen…
 Zie ook: www.jaikwilmeedoen.nl

Advertenties

Artikel in NRC: Op Internet maak je sneller vrienden en sneller ruzie

Een tijdje geleden ben ik door Peter Treffer van het NRC Handelsblad geinterviewd over de ‘digitale generatie’ . Een onderwerp dat close to my heart is.

Klik hier voor het NRC artikel, gepubliceerd afgelopen 7 december.
Hier vast een kleine quote: “Mediapsycholoog Rice vindt dat het internet niet als boeman moet worden neergezet om de internet-generatie af te schrijven. „Er wordt veel geklaagd dat de jeugd analfabeet wordt, te dom om succesrijk te zijn in de maatschappij. Maar die maatschappij wordt heel anders en vraagt juist om digitale vaardigheden.”

Mediahype: Oh Oh Cherso

Er is weer een hit uit de reality TV hoek: Oh Oh Cherso. Het programma is erg populair, iedereen praat erover en de potentiële spin-off is groot. Het clubje treedt zelfs op in den lande…

Maar wat is het programma nu eigenlijk, waarom is het een hype en waarom vinden we het leuk?

Laten we eerst beginnen met een korte beschrijving: 8 jongeren uit Den Haag mogen op kosten van Eyeworks (de producent) drie weken samen in een huis op Chersonisos vakantie vieren. Dit is een goed recept voor wat ‘leuke TV’ heet.

Wat we zien is een sociaal experiment dat zich aan ons ontvouwt. Het programma bouwt voort op de beproefde reality TV principes zoals we die kennen sinds Big Brother , maar gezet in deze tijdsgeest, en met wat andere regels. Of zijn er helemaal geen regels?

Het concept van deze programma’s drijft op het laten ontstaan van sociale druk. De formule:
– Men neme een aantal – ietwat onaangepaste – mensen en stopt ze samen in een huis (Big Brother).

– Stimuleer of creëer conflict situaties (De Gouden Kooi)

– Maak een mooie mix van jonge jongens en meisjes en zorg dat sociale remmingen zo weinig optreden door ze uit hun normale omgeving te halen (Jersey Shore), en door grote hoeveelheden alcohol door ze te laten spoelen. Nu moet gezegd worden dat ze niet gedwongen worden te drinken, maar ja…

Maar waarom is het een hit?

Ten eerste was er, geheel in lijn met deze tijd, al publiek geworven door crossmediale campagnes. Via tv trailers en social networks (facebook, hyves, youtube) werd het programma aangekondigd, en zoals dat vandaag de dag gaat met goed gesocialmarketede producten werd Oh Oh Cherso viral nog voordat het programma op televisie was geweest.

Na de eerste uitzending werd het nieuwe fenomeen opgepikt door reguliere media, met een mass exposure via een optreden van de jongeren in De Wereld Draait Door. Meer hierover is te lezen in dit artikel.

Het programma werd dus ‘gehyped’, via social media (viral) en traditionele media (massacommunicatie), en wordt hierdoor massaal bekeken en besproken.

Maar er is nog iets. Iets waardoor dit programma extra spraakmakend en populair lijkt te zijn. Het is een cocktail van jeugd, losbandigheid, zorgeloosheid, en humor (grappig doen, grappig praten, grappige uitdrukkingen, grappen maken). We hebben te maken met personen uit een bepaalde subcultuur die al in het verleden het goed blijkt te doen op TV : het Haagse (uitgaanscircuit), en deze personen zijn ook leuke persoonlijkheden. Ze hebben allemaal bijnamen (behalve één) en het is een  goede mix van ‘persoonlijkheden’ (goed castingwerk).

Eigenlijk vinden we (wij zijn natuurlijk wel netjes, sociaal, welopgevoed, etc. – we kijken tenslotte de wereld draait door) dat we uit principe niet naar dergelijke  ‘platte tv’ horen te kijken.

En toch intrigeert het, omdat het zo anders is dan onze eigen leefomgeving. Of voor een groot aantal jongeren misschien juist zo herkenbaar.

Vraag maar eens wat mensen voor redenen verzinnen om aan te geven dat ze ernaar kijken. Het antwoord is waarschijnlijk niet dat ze het gewoon leuk vinden. Eerder zullen ze vaak proberen het te intellectualiseren door te zeggen dat ze het een interessante blik vinden in de wereld van de jeugd, of iets dergelijks.

Maar naast al die dingen, is het gewoon ook grappig natuurlijk.

Wat doe je zonder Google?

Gisteren werd het Verenigd Koninkrijk getroffen door een ‘ramp’… een groot deel van het land kwam zonder Google te zitten. De effecten van afwezigheid van Google diensten, door ons allemaal niet meer als mogelijk gezien, zijn enorm. Effecten zijn technisch van aard, aangezien Google diensten door het hele web en in ons eigen gedrag verweven zijn. Denk maar bijvoorbeeld aan Gmail, en is je homepage ook niet toevallig de Google zoekpagina? Door afwezigheid van Google komt er zand in de machine die het web is, en worden veel directe en indirecte diensten getroffen. Zoals advertenties, en dit heeft natuurlijk naast technisch ook weer een directe financiële impact.

Dit is allemaal interessant om te constateren, en aangezien de storing relatief van korte duur was waait het wellicht allemaal voorbij. Maar, het zet wel te denken hoe afhankelijk de wereld is geworden van één bedrijf. Naast de technische en financiële effect, is er nog een belangrijk ander effect: een van psychologische aard. Wanneer mensen iets voor vanzelfsprekend nemen, en dat iets wordt plotseling weggenomen, treedt er een reactie op. Eerst een schok en ongeloof, en vervolgens verontwaardiging. Stel je eens voor wanneer Google voor langere tijd uit je leven zou verdwijnen, wat doe je dan? Hoe vind je je informatie op internet, om maar een ding te noemen? Van verontwaardiging zou je gemoedstoestand wellicht kunnen omslaan naar stress. Of paniek? Een geval van Google Anxiety? We kunnen in ieder geval wel aannemen dat Google als geheel niet alleen een essentieel onderdeel is van de web machine, maar ondertussen ook een essentiële levensbehoefte aan het worden is.

Zie voor meer achtergrond discussie de volgende pagina’s (directe links, zodat we Google niet nodig hebben): http://uk.answers.yahoo.com/question/index?qid=20100915090101AAxOkk2
http://econsultancy.com/uk/blog/6584-what-s-the-risk-if-google-fails-a-real-world-example#blog_comment_39494

P.S. sorry voor weer een Google post, kon deze niet laten liggen…

Google gaat voor ons denken

Eerder deze week werd door Google vriendelijk aangeboden dat ze mijn Gmail inbox wel wilden gaan managen. Met Priority inbox kan Google voor mij bepalen welke mails belangrijk zijn en welke ik misschien eens kan gaan lezen als ik me verveel. Het systeem achter priority inbox is zelf-lerend, en kan dus voorspellen aan de hand van je gebruik (je traint je inbox) welke van de nieuw binnenkomende mails belangrijk zijn voor je en welke niet.

Gisteren heeft Google tijdens een persconferentie aangekondigd een nieuwe manier van zoeken te introduceren: Google Instant. Tijdens het invoeren van je zoekopdracht worden in real-time resultaten aan je gepresenteerd. Dit begon natuurlijk al tijdens met de introductie van Google Suggestions, waarmee veelvoorkomende zoektermen werden aangeboden in de zoekbalk, terwijl je typt. Maar nu dus al de resultaten zelf. Google claimt met de introductie van Instant voor gebruikers per zoekopdracht 2-5 seconden te besparen. Maar wat betekent het voor het vinden van de juiste informatie? Waarschijnlijk zal je , net als met suggestions, naar bepaalde sites worden geleid omdat veel mensen je hier zijn voorgegaan. Dit is namelijk een van de variabelen waarop het zoekalgoritme van Google is gebaseerd. Het gevaar bestaat dat dit bijdraagt aan WILFen, en reden waarom je bepaalde informatie zocht steeds verder wegdrijft.

Onmiskenbaar dat dit weer effect gaat hebben op de manier waarop wij mensen aan informatieverwerking doen. En het wachten is op de volgende stap, waarin Google dus niet meer voor je zal zoeken, maar de informatie alvast naar je brengt.

Oh nee, dat bestaat al, en dat noemen ze Google Adwords…

De Wereld regeren via Sociale Netwerken

De Nederlandse regering valt, in het Verenigd Koninkrijk lijken de verkiezingen uit te lopen op een impasse, en in de VS lopen de democraten het risico hun meerderheid in de Senaat te verliezen. En dit allemaal in de loop van een week …

Zien we hier een patroon zich ontwikkelen? Zijn we misschien na de financiële crisis op weg naar de volgende: een wereldwijde politieke crisis?

Hoe dan ook, het is tijd dat de politiek opnieuw uitgevonden wordt. Dit gebeurt nu al van binnenuit. Tijdens de debatten in het Nederlandse parlement en ook tijdens de loop van de val van het Nederlandse parlement, zijn wij als burgers in staat tegenwoordig een live play-by-play commentaar te krijgen vanuit de achterkamers van de politiek. Vanuit verschillende perspectieven, omdat veel kamerleden zich een slag in de rondte tweeten over wat er gaande is.

Andersom gebeurt ook, zoals u zich wellicht herinnert uit de Twitter-hype rond de Iran verkiezingen in 2009, toen de Iraanse mensen massaal Twitter gebruikten om Iraanse internet censuur te omzeilen en de rest van de wereld te informeren over wat er werkelijk gaande was. En natuurlijk hebben we Obama zien stijgen en gekozen worden als president van de VS, veel en goed gebruik makend van social networking platforms. Punt is, hij is blijkbaar niet in staat zijn om dit te handhaven. Misschien heeft hij nu te druk met zijn baan 😉

Met de groei van online sociale netwerken zoals Facebook, Twitter en dergelijke, lijkt het slechts een kwestie van minuten totdat de hele wereld is aangesloten via deze netwerken. De burgerij van de wereld is straks te bereiken via online sociale networken.

Politiek is een proces waarbij groepen van mensen collectieve beslissingen maken. Nu gebeurt dat in democratieën door gekozen vertegenwoordigers van het volk. Online sociale netwerken bieden veel manieren om snel en effectief informatie te verspreiden en hebben grote invloed op de menselijke besluitvorming. Individueel of collectief. Informatie in online sociale netwerken stroomt niet alleen éérichting op, maar kan stromen in elke gewenste richting (veel-op-veel, een-op-veel, een-op-een, veel-op-een). Overheden moeten hun communicatie en processen opnieuw uitvinden, en hebben dan ook behoefte aan nieuwe, eigentijdse gereedschappen om dit te ondersteunen. Er is behoefte aan “Nieuwe Politiek” en bijbehorende middelen.

Regeringen maken de overgang naar deze wereld van “Nieuwe Politiek”. Maar waar politici zich nu voornamelijk richten op campagne voeren, het creëren van zoveel mogelijk ‘buzz’ en krijgen van zoveel mogelijk volgers of fans, is het nu tijd ook te kijken naar de werkelijke politieke processen. Denk aan: real-time stemmingen, burger-initiatieven (voorstellen voor wetgeving), referenda, burger input ingebracht in kamerdebatten, enzovoort.

Ik ben benieuwd wanneer we echte democratieën zullen gaan zien onstaan.

Blogalisering (2)

Naast de eerdere concentratie van content rondom zogenaamde A-list Blogs, eerder beschreven in deze post , blijkt uit onderzoek van PostRank dat de traffic naar websites en blogs door een beperkt aantal social media hubs wordt gegenereerd .

Sinds 2007 heeft PostRank een groei in een bepaalde vorm van participatie geconstateerd, namelijk ‘off-site engagement’. De ‘sharing’ en rating functies van sites zoals Facebook, Twitter, Digg worden steeds vaker gebruikt.

Belangrijke gevolgen hiervan voor blogs zijn dat artikelen een groter bereik en langere levensduur hebben gekregen.

Blogs zijn dus verworden tot “content management interfaces”  met het social web.  Hier kan de blogger (als je die term nog wilt gebruiken) zijn artikelen schrijven, publiceren. De syndicatie en distributie loopt vervolgens via het social web door rating, votings, bookmarks etc.

Hier is dus je succes (bekendheid) te halen.