Smile! You’re On Facebook…

Facebook maakt Mensen Jaloers en Ontevreden [Onderzoek]

Uit onderzoek gedaan in een samenwerking tussen twee Duitse universiteiten blijkt dat meer dan een derde van de mensen na op Facebook bezig te zijn geweest rapporteert negatieve gevoelens te hebben. De belangrijkste reden voor deze negatieve gevoelens is volgens de onderzoekers te wijten aan jaloers zijn op de ‘Facebook-vrienden’.
Lees verder

Is de Toekomst van TV Social?

De toekomst van televisie is ‘social’. Of toch niet?

In de begindagen van de televisie, was het een sociaal medium bij uitstek. 
Niet veel mensen hadden tv-toestellen in hun huis, dus als er een uitzending was, kwamen de mensen samen om te kijken. In het huis van een gelukkige bezitter of zelfs voor de van etalage van witgoedwinkels. Televisiekijken was een sociale gebeurtenis.

Iets later, toen de televisie haar weg had gevonden naar vele huiskamers, en er nog maar weinig kanalen beschikbaar waren, was TV nog een sociaal-maatschappelijk iets. De shows die werden uitgezonden bereikte grote delen van de samenleving, waardoor zij de ‘talk of the day’ de volgende dag, en met een sociale impact op deze manier. Hierdoor zijn televisieprogramma’s een groot deel van het collectieve geheugen gaan vormen.

Naarmate de televisie-industrie volwassener werd en in toenemende mate commercieel, raakte het televisie landschap steeds verder versnipperd. Tegenwoordig hebben mensen vaak meerdere tv-toestellen in huis, en via HD-recorders, internet en interactieve TV diensten is iedereen in staat om te kiezen wat hij of zij wil kijken op elk gewenst moment.
Televisiekijken is uitgegroeid van een sociale activiteit tot een meer en meer persoonlijke activiteit.

Tot nu. De opkomst van sociale media heeft dit veranderd. Door middel van social mediadiensten zoals Twitter, is er een nieuwe dimensie toegevoegd aan televisiekijken. Een meelopende search op de hashtag van de uitzending waar je naar zit te kijken kan natuurlijk erg vermakelijk zijn. En met je online vrienden commentaar geven op deelnemers aan een bepaald televisieprogramma heeft wellicht een zelfde functie als roddelen.

Terwijl meer en meer mensen live chatten of tweeten over hun favoriete programma’s (zie ook deze post over The Voice of Holland), weten televisiemakers niet hoe snel ze ‘social media’ in de mix moeten gooien om het meeste uit hun programma’s te halen.
En vaak weten ze ook niet hoe, zoals door Albert Cheng, van Disney/ABC enige tijd geleden durfde uitspreken:

“We know people are multitasking while they’re watching TV. The question is, how do we tap into that and create a whole different consumer experience?”.

Zelf hou ik niet van het woord ‘consumer experience’ in dit verband. Om Doc Searls te parafraseren, zo lijkt het net of we als televisiekijkers passieve consumenten zijn: hoofd achterover, mond open en ‘guzzle down content’. Liever zou ik hier spreken van ‘community experience’.  Zolang Albert Cheng, die overigens hoofd is van de tak Digital Media, niet inziet of accepteert dat de kijkers niet alleen meer kijkt naar het grote scherm, maar ook participeren via het kleinere scherm, wordt het denk ik lastig voor hem een bevredigend antwoord te vinden op de vraag die hij zichzelf stelt.

Hier zijn wat tips voor televisiemakers om gebruik te maken van de mogelijkheden van social media en misschien zelfs een nieuwe ‘community experience’ :

  • Creer een ‘buzz’  voorafgaand aan de daadwerkelijke broadcasting door via social media kanalen het toekomstige publiek alvast te betrekken. Eerste goede voorbeeld hiervan was “Oh Oh Cherso”, die via o.a. youtube trailers al een publiek hadden gecreerd voordat de eerste uitzending was geweest;
  • Faciliteer een boeiende Community Experience. Het draait dan om een ervaring die een extra dimensie aan het live-kijken van het programma toevoegt. Een voorbeeld is de aloude ‘rode knop‘ voor het thuis stemmen tijdens een programma, maar creatieve programmamakers kunnen met alle nieuwe (social media) mogelijkheden natuurlijk veel mooiere toepassingen verzinnen;
  • Zorg voor continuïteit, hou de kijkers betrokken tussen uitzendingen door. Geef mensen de mogelijkheid om achter de schermen te kijken via het web, meer achtergrond van personages te krijgen en bijvoorbeeld eigen storylines in drama te volgen.

En nog een paar ‘Don’ts’:

  • Gebruik geen social media in je live-programma met overduidelijke moderation wat er op de ticker tape verschijnt. Mensen hebben dat echt wel door, en stellen dat niet echt op prijs. Mensen zoals Bram en Leander…;
  • Zet geen social media in ‘om maar mee te doen’ (“We moeten iets met social media…”). Denk na over de extra dimensie die het toevoegt aan het programma, en realiseer je dat je tv-programma vanaf nu meer is dan de uitzending. Je programma is een continue ervaring voor het publiek. De don’t is dus: vergeet niet het publiek en wat zij echt hebben aan de toevoeging ‘social media’.

Conclusie

De toekomst van TV is dus niet ‘social’. Er is een dimensie toegevoegd aan het televisie kijken, maar televisie is altijd al een sociaal medium geweest is. Dit is dus niet nieuw. De dimensie die is toegevoegd is de verschuiving van de gemeenschappelijke ervaring, de community experience, van achteraf naar onmiddellijk. De schaal van conversatie is groter geworden, en anoniemer, heeft zich verplaatst van de huiskamer naar de ‘Red Room’.

Social media zijn door televisieproducenten in te zetten voor creatie en diepte aan het format. Voor broadcasters als marketing kanaal om een community te creëren en mensen naar het programma te krijgen en ze erbij te houden tijdens de uitzending.

Ondanks de angst voor het time-shift fenomeen zal de live TV een sterke aantrekkingskracht behouden op het publiek. Programma worden meer ‘events’ waar men een ‘community experience’ kan ondergaan. Het verschil met vroeger, toen televisiekijken een gemeenschappelijke ervaring was omdat er een zeer beperkt aanbod was, is dat we niet meer hoeven te wachten tot de volgende dag om met elkaar te praten over de uitzending. Dit hoeft niet bij de koffiemachine of op het schoolplein, maar kan in realtime via Twitter en Facebook.

De Impact van TV op Twitter… Een Praktijkvoorbeeld bij DWDD

Afgelopen maandag bestond Twitter 5 jaar. Zoals het tegenwoordig gaat werd dit social media feitje door de reguliere media ook opgepikt. Bijvoorbeeld maandagavond in De Wereld Draait Door, waar ‘fervente twitteraars’ mochten komen vertellen hoe lief ze Twitter hebben.

Ook Armin van Buuren was aanwezig, de Nederlander met de meeste volgers op Twitter. Toen hij zei zijn vriend en vroegere klasgenoot Jochem Myjer met erg veel plezier te volgen, dat ik: hé, hier gaat wat gebeuren.

Snel zocht ik de Twitter-pagina op van @jochemmyjer om te kijken wat er zou gebeuren met het aantal volgers. Na een paar keer klikken op verversen merkte ik dat er iets raars gebeurde: 500 erbij, 200 eraf, 700 erbij, 400 eraf, enzovoorts. Aan de andere kant… misschien ook weer niet zo heel raar, waarschijnlijk kon het tellertje het gewoon niet bijbenen.

Zo’n 20 minuten na de uitspraak van Armin had Jochem er al rond de 7000 volgers bij.

Nu was ik benieuwd hoe het uiteindelijk uitgepakt was. Zie onder een grafiekje zoals met Twittercounter  te genereren over statistieken op twitteraccounts, met name ontwikkeling van aantallen volgers. Hier heb ik het Twittercounter losgelaten op het account @jochemmyjer.

image

Zo! Ruim in een klap 10.000 volgers erbij. Dat zijn klinkende cijfers…
Het valt niet te ontkennen dat er hier een effect is opgetreden.

De andere DWDD gasten @jortkelder (+1445) en @NicoletteVanDam (+4353) hebben ook niet slecht gescoord. Tussen haakjes zijn de standen de dag na de uitzending.

Jort Kelder maakte tijdens de uitzending een Twitter-account aan voor Jan Mulder: @janmulderdwdd. En wat blijkt: na de uitzending staat Jan gelijk al op ruim 11.000 volgers. De teller staat nu, twee dagen later voor hem al boven de 20.000. En hij is inderdaad gaan tweeten, al 11 keer in de afgelopen dagen.

En Armin zelf?  Een dag na de uitzending blijkt de oogst karig: 333 volgers erbij. Maar, twee dagen na de uitzending (dus een dag na het TV-effect van de anderen) krijgt Armin er ineens 4857 volgers bij?!

image

Wie kan me vertellen wat er gebeurd is?
Armin? Ben je op dinsdag in een nog beter bekeken programma geweest?

In ieder geval, uit de bovenstaande effecten lijkt het duidelijk dat we de invloed van massamedia zeker niet kunnen uitvlakken in deze wereld van social media. Sterker nog, traditionele media hebben een sterke invloed op social media.

Dat wisten we natuurlijk wel, maar dat de effecten zo zichtbaar kunnen zijn vind ik toch boeiend.

Enhanced by Zemanta

Mediapsychologie: Slecht nieuws is lekker

Waarom vinden we slecht nieuws interessanter om te horen dan goed nieuws?

Mensen klagen wel dat de nieuwsvoorziening alleen slechte berichten bevat. Zeker de laatste tijd met de turbulentie in het Midden-Oosten en de recente ramp in Japan .
Maar als we eerlijk zijn: wat willen we dan horen? Nu en dan zijn er initiatieven voor ‘goed-nieuws’-media, maar deze zijn vaak geen lang leven beschoren. Ook staan er wel eens mensen op, die een poging wagen deze neiging van de media tot brengen van slecht nieuws aan de kaak te stellen. Een mooi voorbeeld hiervan was in 1993, toen BBC nieuwslezer Martyn Lewis tijdens een conferentie zei dat 95 procent van de BBC nieuwsberichten negatief van aard was. Hij zei:

“The media report the war but lose interest in the peace, report the problem but not the attempts to find solutions, pander to that base human instinct which gives some people a vicarious pleasure in being voyeurs of disaster. News values are driven by the principle that the only news, the only manly news, is bad news”

Hij is overigens niet echt succesvol geweest in zijn campagne.

Zijn de media inderdaad zo negatief, en dan met opzet zo? Media-onderzoek wijst uit dat negatief nieuws in berichtgeving zo’n 17 keer vaker voorkomt dan een positief nieuwsbericht (Williams, 2009). Meerdere onderzoeken Negatieve berichten krijgen in media inderdaad prioriteit.

Een verklaring hiervoor is te vinden in de surveillance functie van nieuws (Shoemaker 1996). Mensen gebruiken media als een manier om bedreigingen in onze directe omgeving te monitoren. Iets wat hier op inspeelt is het noemen van het aantal Nederlanders dat bij een buitenlandse ramp vermist is. Dat brengt een bericht over nieuws op afstand dichter bij huis.

Aan de andere kant is er een theorie van Winnicot over de geruststellende kracht van media. De ‘comfort blanket’ waaraan we onszelf vastklampen om te bevestigen dat de wereld gewoon door draait. Dit toont aan hoezeer media een referentiekader voor ons dagelijks leven is geworden. Ook al stort de wereld in elkaar, zoals nu bijvoorbeeld in Japan echt het geval lijkt te zijn, wanneer in het bericht erna wordt gemeld dat de IPad 3 morgen gepresenteerd wordt, is de kijker gerustgesteld. Als er ruimte is voor dat soort berichten, kan het tenslotte allemaal niet zo erg zijn.

Zoals Sacha de Boer vanavond in het acht uur journaal zei: “Hoe wild de wereld ook is, vanavond is gewoon de aftrap van de Boekenweek in Amsterdam”.

Voor mij is het duidelijk: Mensen vinden slecht nieuws gewoon interessanter om te horen.
En in de strijd om oplage- en kijkcijfers spelen media hier graag op in.

“Social Media” piekt in 2011 en is over in 2013

De social media hype is momenteel op zijn hoogtepunt. Steeds meer bedrijven en mensen houden zich ermee bezig, bijvoorbeeld als ‘social media consultant’ of door ‘social media marketing’. Een andere indicatie is dat traditionele media ook steeds meer gebruik van maken van social media, zowel als kanaal als ook als populair onderwerp om te belichten in een uitzending of artikel. Voor mij tekenen dat ‘de massa’ is aangehaakt. In innovatietermen zal vervolgens de ‘late majority’ gaan aanhaken (zie Rogers), en zal de interesse vanaf dat punt gaan afnemen. In andere woorden: de hype-curve zal afzwakken.

Sinds enige tijd ben ik me gaan afvragen waar de social media hype nu staat, en wanneer deze ongeveer afgelopen zal zijn. Om mijn ideeën hierover te toetsen heb ik weer een van mijn favoriete tooltjes erbij gepakt:Google Insights for Search, en een vergelijk gemaakt met de internet hype voorafgaand aan de huidige rond social media: Web 2.0.

Social Media versus Web 2.0

Wanneer ik vandaag zoek op “social media” komen er op Google ongeveer 188.000.000 resultaten terug. Wanneer ik zoek op Web 2.0 komen er 39.500.000 terug. Hmmm… dat is onverwacht.
Ik had toch zeker gedacht dat Web 2.0, met een leven van ruim 5 webjaren, aanzienlijk meer hits zou hebben. Zeker als we de longtail meerekenen. Als ik me waag aan een interpretatie hier, is dit voor mij een indicatie dat de social media hype sneller tot een hogere piek is gekomen dan Web 2.0. Naast het gegeven dat het absolute zoekvolume hoger ligt dan vijf jaar geleden, heeft dit waarschijnlijk te maken met drie factoren:

  • Meer mensen zijn online,
  • Mensen zijn meer bezig met ‘online zijn’,
  • Web 2.0 was toch nog grotendeels technisch, terwijl social media echt voor Jan en alleman is. Toch?

Via Google Insights kun je goed verschillende zoektermen vergelijken, uiteenzetten in tijd, en zo trends afleiden. Gemeten wordt het relatieve zoekvolume, dus dit is een goede graadmeter van de populariteit van een onderwerp doior de tijd heen.  De twee zoektermen “Web 2.0” en “social media” heb ik naast elkaar in de tijd gezet, vanaf het begin gemeten. De term Web 2.0 raakte vanaf 2005 in zwang, dus vanaf dat punt is goed een trend te plotten. In onderstaande grafiek zien we de twee trendlijnen voor Web 2.0 en Social Media.

image

    Wat in deze grafiek opvalt is: 

  • de curve van Web 2.0 start begin 2005, was in 2007 op z’n hoogtepunt, en houdt in afnemende mate aan tot heden. Ik kom inderdaad nog steeds ‘laggards’ tegen die over Web 2.0 beginnen…,
  • begin 2010 is er een ‘cross-over’ geweest in populariteit, waarbij de social media als relatieve zoekterm – een indicator voor populariteit – Web 2.0 oversteeg, en dat in toenemende mate is gebleven
  • er is een trendbreuk geweest begin dit jaar met betrekking tot social media. We zien een kleine afname eind vorig jaar (de donkere dagen voor kerst) en vervolgens een steilere curve omhoog ten opzichte van de eerdere trendlijn. Dit is een indicatie dat mijn vermoeden juist is, en de social media hype sinds dit jaar is ‘overgeslagen’ naar de massa.
  • Wat betekent dit voor de social media trend? Mijn ideeën hierover zijn:

  • De social media trend piekt eerder en steiler dan de Web 2.0 trend deed. De time-to-mass is dus korter voor social media, en de adoptie zal uiteindelijker nog omvangrijker zijn,
  • de echte massa is nog niet bereikt, maar dat zal snel gaan komen,
  • de social media curve die nu steil oploopt, zal waarschijnlijk ook in tegenstelling tot de Web 2.0 curve steiler aflopen.

Conclusie:

Mijn verwachting is dat de social media trend in 2011 zal pieken, op de top komen en in 2012 de curve naar beneden zal inzetten.
Rekening houdend met een na-ijl-effect en de ‘laggards’ zal de trend in 2013 uitvlakken.

    En wat betekent dit voor alle ‘social media consultants’ (op Google 1.220.000 resultaten, op Linkedin een kleine 40.000)? In eerste instantie dus goed nieuws: het echte werk gaat nu beginnen, de vraag vanuit ‘de massa’ gaat nu loskomen. Maar, houd Google Trends in de gaten zodat je op tijd bent met je rebranding naar de volgende hype cyclus. Mijn advies: begin nu vast vooruit te kijken, en niet later dan 2012 switchen, he!

image

Overige bevindingen

Er vielen nog wat andere dingetjes op, waarvan ik in ieder geval de onderstaande even moet noemen vanuit een stukje trots op Nederland. Als klein kikkerlandje roeren we ons ook weer goed in de trend die social media heet. In de top tien belangrijkste regio’s staat Nederland nu op plaats 9, en in de top tien belangrijkste plaatsen staat Amsterdam op een eervolle tiende plaats (Londen staat op 11).

Dus, Nederland zoekt veel op social media. Hopelijk betekent dit niet dat we er weinig vanaf weten…

Iedereen wil beroemd zijn – heb jij de X-Factor?

 

Morgenavond start het Nederlandse publiek na de enorme #TVOH rit gelijk door in een nieuwe serie van X-Factor. Is dat niet teveel van het goede? Of is er echt behoefte aan?

We leven in een tijdperk van celebrity culture, waar echt iedereen zijn 15 minutes of fame lijkt te krijgen. En waar mensen zelf niet de ster worden, lijkt het aanbidden van de ‘Idols’ de nieuwe religie.

Dus enerzijds streven mensen de beroemdheid na, anderzijds worden gewone mensen (‘someone like me’) binnen hele korte tijd gekatapulteerd tot grote sterren. En maar al te vaak doven die sterren met eenzelfde tempo. Omdat er weer een volgende zich heeft aangediend. Het huidige tijdperk van celebrity culture wordt gekenmerkt door ‘wegwerpsterren’.

Dat The Voice of Holland en X-Factor direct aansluiten in de programmering lijkt niemand heel raar te vinden. Maar aan de andere kant wordt het wel bemerkt, en worden de mensen die erbij betrokken zijn er wel over bevraagd. Zelfs RTL zelf vind het blijkbaar nodig, en acceptabel om het volgende op hun website te zetten:

Vergeet Ben Saunders en The Voice of Holland, vanaf vrijdag begint X Factor en wordt er gezocht naar nieuw zangtalent.

Maar is dit echt zo, zoeken naar nieuw zangtalent? Een redelijk bekende blogger/schrijver die ik volg op Twitter, Mitch Joel, tweette onlangs:

“I don’t think American Idol is about singing. It is about stories of hopes and dreams… and it’s nice.”

Volgens mij de spijker op zijn kop. Het gaat bij het programma Idols of X-Factor niet om zingen. Dat is in ieder geval niet het belangrijkste. Het gebrek aan zelfkennis en zelfbescherming zorgt in de eerste uitzendingen van de reeks voor amuserende televisie. De discrepantie tussen de mening van degene die auditie doet en de jury is soms schrijnend. En de persoon die wordt afgewezen moet af en toe afgeserveerd worden voordat hij of zij bereid is de auditieruimte te verlaten. Met publieke vernedering als onverwachte uitkomst van hun auditie.

Wat beweegt deze, voornamelijk jonge mensen om zich zo op nationale televisie bloot te geven? Maakt het ze niets uit? Nee, het lijkt erop dat ze vaak een beeld van eigen kunnen hebben ontwikkeld dat niet helemaal strookt met de gangbare normen van wat goed gevonden wordt. Een onderzoek van Pew Research Center (2007), toonde aan dat 81 procent van de 18-tot-25-jarigen (‘Generation Next’) aangaven dat hun top-doel is om ‘beroemd te worden’. Pew refereert aan deze leeftijdsgroep ook wel als de  “Look at Me” generatie.

Waar TVOH een kwalitatieve voorselectie deed, en vooral (semi-) professionele muzikanten en conservatorium studenten verder kwamen, en daarnaast een blinde auditie voor de jury had (de gimmick met de omdraaiende stoelen), laat X-Factor vooral iedereen toe die een shot to fame wil doen. Hoe afwijkend hun realiteitszin ook, misschien in de auditierondes zelfs wel: hoe afwijkender, hoe beter. Een van de meest in het oog springende voorbeelden van ”Look at Me” is wel de auditie van “Bikini Girl” bij American Idol. Inderdaad, ze heeft de bijnaam voor een reden gekregen. Wil je het zien, dan is hier een link naar het filmpje. Ze zegt zelfs: ”Look at Me”…

Later, wanneer de spoeling dunner wordt, wordt het talent (wat dat dan ook is) steeds belangrijker. Het allerbelangrijkste is echter, zoals we ook zagen bij The Voice of Holland, de populariteit van een kandidaat. Uiteindelijk komt het neer op de meeste stemmen, en is het meer een popularity-contest dan een talent show. Deze populariteit heeft vooral te maken met de gezochte ‘X-Factor’.

Wat is nu de X-Factor waarnaar vanaf morgen gezocht gaat worden? Is dit echt een ‘X’, of toch enigzins  te definiëren? De onderzoekers Rena Subotnik en Linda Jarvin hebben in hun onderzoek “Beyond Expertise – Conceptions of Giftedness as Great Performance” 80 respondenten ondervraagt over hun muzikale carrière. Drie belangrijke persoonskenmerken komen naar voren als voorwaardelijk voor het bereiken van de top: intrinsieke motivatie, charisma en muzikaliteit. De X-Factor bestaat uit deze drie basiskenmerken, aangevuld met andere factoren. Een logische complementaire kwaliteit is bijvoorbeeld fysieke aantrekkelijkheid. Wat ik hierin interessant vind, is het punt van intrinsieke motivatie. De mensen met authenticiteit en een oprechte wil muzikant te worden, zijn in tegenstelling tot de ‘look at me’s’ de kanshebbers voor de eindzege.

Het zou in ieder geval een mooi psychologisch veldonderzoek zijn om tijdens de auditierondes de deelnemers te ondervragen, te ‘profilen’ en degenen die doorgaan verder te volgen.

Misschien kunnen we niet allemaal beroemd worden, maar we kunnen er vast veel van leren.

Voorspellen van de winnaar: #TVOH

Vandaag heeft Hyves een persbericht naar buiten gebracht, waarin ze op basis van een enquete onder 40.000 mensen én op basis van het aantal social media connecties voorspellen wie vanavond de winnaar van het populaire programma The Voice of Holland zal zijn (#TVOH). Volgens Hyves, en trouwens vele anderen, zal vanavond Ben Saunders als winnaar uit de bus komen.

hyves-voice-4

Nu denk ik niet dat het aantal volgers de doorslaggevende factor voor de uitkomst is, al is het natuurlijk wel een goede indicator voor de populariteit van de deelnemer.

Er zijn onderzoeken gedaan naar de voorspellende kracht van social media, waarbij wetenschappelijk wordt aangetoond dat social media bronnen inderdaad kunnen worden geanalyseerd om voorspellingen te doen. Een onderzoek van Asur en Huberman, Predicting the Future With Social Media, toont aan hoe social media content (niet zozeer connecties) kan worden gebruikt om voorspellingen te doen over gebeurtenissen in de ‘echte’ wereld. Ze gebruikten hiervoor Twitter om box-office revenue voorspellingen te doen voor films die in premiere gingen. Ze ontdekten dat bijvoorbeeld de snelheid waarmee tweets over bepaalde onderwerpen werden geplaatst een betere indicator is dan reguliere indicatoren.

Als we hiermee rekening houden, dan is de voorspelling van Hyves misschien wat voorbarig. De echte ‘chatter’ op Twitter barst pas vanavond los, tijdens de uitzending. Vanavond zal Nederland wel weer op de kaart staan als #TVOH worlwide trending is…

Om een beetje een beeld te geven van de uitkomsten van sentiment analyse, heb ik even snel de vier kandidaten ingevoerd in de gratis online tool social mention. Hoewel ook dit *disclaimer* niet wetenschappelijk is, is het een leuke illustratie om op een andere manier te kijken naar hoe er over de kandidaten wordt gesproken. In plaats van hoeveel mensen een follower & friend relatie met een (of meerdere) kandidaten hebben.

Hier zijn de printscreens van de resultaten op basis van Twitter (timestamp: 10:20)

image

En wat zegt dit dan? Ja, als we kijken naar Passie, Sentiment en Reach is Ben Saunders inderdaad de gedoodverfde winnaar.

Maar als ik eerlijk ben bewijst dit natuurlijk weinig. Het echte werk moet vanavond gebeuren, zowel op het podium als op twitter, als uiteindelijk via de SMS.